கனவொன்றின் பாதியில்




நீந்திய மலை
ஏறிய கடல்
பறந்த நிலம்
தவழ்ந்த வானம்
நுகர்ந்த கோபம்
உணர்ந்த மணம்
தொடும் மகிழ்ச்சி
நினைத்த வருடல்
ஒலித்த கண்ணீர்
வழிந்த சொல்
தழுவிய நிழல்
படிந்த தேகம்
உறங்கும் விண்மீன்
ஒளிரும் இருள்
இவைகளைச் சற்றே மிச்சம் வைத்திருக்கும்
கரைந்தொழுகும் கனவொன்றின்
முதற் புள்ளியை
அடைந்துவிடும்
கனவொன்றின்
பாதியில் இருக்கிறேன்!

உன்னதங்களில் ஒன்று “மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை”



“சரி... ‘வியாபாரம்’ செய்யத் தெரிஞ்சவன், பொழைக்கத் தெரிஞ்சவன் யாராச்சும் இப்படி ஒரு படத்தை மெனக்கெட்டு டைரக்ட் செய்வானா? தயாரிப்பானா?” எனும் கேள்வி இப்போதும் வந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றது. வியாபாரத்தைத் தாண்டி, தான் நேசிக்கும் ஒன்றிற்காக செய்யும் தியாகமே உன்னதங்களைக் கொடுத்திருக்கின்றன. உன்னதங்களில் ஒன்று “மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை”
ஜுங்கா படத்திற்காக விஜய் சேதுபதி மேல் அயர்ச்சி கொண்டதும், கிண்டல் அடித்ததுமான அதே மனநிலையோடுதான், அந்த மனநிலைகளுக்கு கொடுத்த ஆற்றலின் ஆயிரம் மடங்கு ஆற்றலோடு விஜய் சேதுபதியை “மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை” திரைப்படத்திற்காகப் பாராட்டத் தோன்றுகிறது.
அந்த ஆயிரம் மடங்கு பாராட்டை இரட்டிப்பாக்கி இயக்குனர் லெனின் பாரதியின் கைகளில் சமர்ப்பிக்கத் தோன்றுகிறது.


அந்த விடியல் மழைக் காட்சிக்கும், காற்றை வலிமையோடு அறுக்கும் அந்த நீள் தகரத்தின் உறுத்தும் ஓசையோடு உச்சிக்கு நகரும் பொட்டல் வெயில் காட்சிக்கும் இடையேதான் எத்தனை கனமானதொரு வாழ்வு.
விரிந்து கிடக்கும் மலையையும் விட கனக்கும் வாழ்வுதான் ரங்கு முதல் கேத்தர வரை அங்கிருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும். படம் என்னவோ ரங்குவின் வாழ்க்கையைச் சொல்வதாய் இருக்கலாம். ஆனால் மனம் என்னவோ அடிவாரத்துக் கிழவி தொடங்கி, பத்திரிக்கை கொடுக்க மலையேறுபவர், லோகுவின் தக்காளிக் கூடையை ஏற்றிக்கொள்ளும் மாட்டு வண்டிக்காரர், கிறுக்குக் கிழவி, கழுதைக்காரர், வனகாளி, கணக்குப் பிள்ளை, கங்காணி, சாக்கோ, அத்தா, குதிரை பாஞ்சான் மேட்டு காப்பி கடைக்காரர், ஊத்துராசா என அத்தனை பேரின் வாழ்க்கையும் ஏதோ இரண்டு பருவநிலைகளுக்கு இடையே என்னவாக இருக்கும் என ஓட்டிப் பார்க்க வைக்கிறது.
எத்தனையோ மொழி சினிமாக்கள் பார்த்திருக்கிறேன். இதோ இந்தக் கணத்தில் இந்த மேற்கு தொடர்ச்சி மலை எதனினும் சிறந்த படம் எனத் தோன்றுகிறது. உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலையில் கருதும் ஒன்றாகவும் இது இருக்கலாம். இருக்கட்டுமே! இந்த மனநிலையைக் கரைக்க, இந்த இடத்தைப் பிடிக்க இன்னொரு படம் என்னில் நுழையும் வரை உணர்ச்சிவயப்பட்ட இந்தக் கணத்தை அப்படியே இறுக்கிப் பிடித்துக் கொள்கிறேன்.
பார்த்துவிடுங்கள். ஒரு அசல் வாழ்க்கையை பார்த்த... இல்லையில்லை வாழ்ந்த அனுபவம் கிட்டும்.
மிகக் கூடுதலாக நேசிக்கும் அந்த எளிய மனிதர்கள் இந்த இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையில் இருந்து நம்மை சற்றேனும் மீட்டெடுப்பார்கள். சக மனிதர்கள் மேல் நம்பிக்கை கூட்டுவார்கள். மேலே சொன்ன பாத்திரங்களில் எவர் ஒருவரைப் போலும், இன்னொருவரைக் கண்டாலும் நேசிப்பில் நெகிழ்வீர்கள்.
❤️

For the attention of new entrants to the college...


For the attention of new entrants to the college...





Firstly congratulations for the successful completion of your long School journey, just look back for a while, all that happened were actions to reach this place and it didn’t happen just like that in the path

*
Would have entered college by wish or by force, for that either the marks, money or recommendation would have existed as an added weightage. Should also understand a fact that this place must be someone’s dream, passion and desperation, let us have that in mind!

*
Decide on how these upcoming 3 or 4 years to be spent and what are all to be learnt
*
Thinking this as a college and reading the syllabus may yield a degree, however will that degree be suffice for your future journey?

*
College is not only a place to obtain a degree, It is also a sculpture gallery to carve ourselves as per our thoughts too! Carve yourselves as much as possible within these years and move

*
Whenever we take a bike or a car from home for a journey, have we started without having a clarity on the purpose of the destination and the time it takes? How much it would cost for the petrol? As we think so much for this 100 rupees petrol expenditure, are we clear about this important 3-4 years period? Why, how, where, start exploring soon

*
“Why did I choose this subject?” If you don’t find an answer for this yourself, then there is all possibility you will end up with a question of regretting your choice

*
Find your mentor, he or she is not going to born but already exist in front of you, may be your senior, professor, bus conductor, father, mother, relative, college guest, trainer, it could be anyone or may be a one outside, it’s your sole responsibility to find out

*
 “I’m just a student and someone will take care of all!”, don’t think of escapism with this thought. This generation students has clarity, ability and intelligence to search and attain what they want!

*
Start thinking now about your option after college, “going for work, becoming an entrepreneur, can start an industry”, it could be anything, we are at the last stage of course completion, don’t waste time on finding reasons for procrastination

*
Start thinking about the additional features to be added in your bio data from now on

*
Enrich your attitude and friendship, be cautious with your words and actions

-       Erode Kathir

கல்லூரி முதலாம் ஆண்டு மாணவ, மாணவியர்கள் கவனத்திற்கு


கல்லூரியில் முதலாம் ஆண்டில் நுழைந்திருக்கும் மாணவ, மாணவியர்கள் கவனத்திற்கு... ஈரோடு கதிர்




*
மிக நீண்ட பயணமான பள்ளிப் படிப்பை வெற்றிகரமாக முடித்து வந்திருக்கிறீர்கள். முதலில் வாழ்த்துகள். அந்த நீண்ட பயணத்தை சற்றே திரும்பிப் பாருங்கள். நிகழ்ந்தவை அனைத்தும் இந்த இடத்திற்கு வருவதற்கான செயல்களே!. சும்மா போனால் போகிறதென்று, போகிற போக்கில் இங்கு வந்துவிட வில்லை.


*
கல்லூரிக்குள் விரும்பி வந்திருக்கலாம், அழைத்து வரப்பட்டிருக்கலாம், இழுத்தும் வரப்பட்டிருக்கலாம். அதற்காக நம்மிடம் மதிப்பெண், பணம் அல்லது சிபாரிசு என ஏதோவொன்று கூடுதலாய் இருந்திருக்கலாம். ஒரு உண்மையையும் உணரவேண்டும்... தகிப்பும், தேடலும், தேவையும் நிறைந்த யாரோ ஒருவர் ஏங்கிக்கொண்டிருக்கும் இடமாகவும் இந்த இடம் இருக்கலாம். அதையும் கவனத்தில் கொள்வோம்.


*
இனிவரும் நான்கு / மூன்று ஆண்டுகளை, இந்தக் கல்லூரி நாட்களை எவ்விதம் கடக்கலாம், என்னவெல்லாம் அறிந்து கொள்ளலாம் என்பது குறித்து தீர்மானியுங்கள்.


*
வந்திருப்பதை வெறும் கல்லூரியாக மட்டும் நினைத்தால், படிக்க வேண்டியதைப் படித்தால், இறுதியில் பட்டம் கிடைத்துவிடும். வெறும் பட்டம் மட்டுமே எதிர்காலம்எனும் பெரும் பயணத்திற்குப் போதுமா?


*
கல்லூரி என்பது பட்டம் மட்டுமே கொடுக்கும் இடமல்ல. நாம் யாரென நம்மைக் கருதுகிறோமோ, அதைச் செதுக்கித் தரும் சிற்பக்கூடமும்கூட. முடிந்தவரை உங்களை இந்தக் காலத்திற்குள் செதுக்கிக் கொண்டு வெளியேறுங்கள்.


*
எப்பொழுதாவது வீட்டில் இருந்து பைக் அல்லது கார் எடுக்கும்போது, எங்கு போகிறோம், எதற்குப் போகிறோம், எவ்ளோ நேரம் ஆகும் எனும் தெளிவில்லாமல் புறப்பட்டிருக்கிறோமா? அதற்கான பெட்ரோல் செலவு எவ்வளவு இருந்துவிடும்? ஒரு 100 ரூபாய் பெட்ரோல் செலவிற்கே அத்தனை யோசிக்கின்றோம். அப்ப அடுத்து வரும் வாழ்வின் மிக முக்கியமான நான்கு / மூன்று ஆண்டுகள் குறித்து தெளிவாகி விட்டோமா? ஏன், எதற்கு, எப்படி, எங்கு என்பதை உடனடியாக கண்டுபிடிக்கத் தொடங்குங்கள்.


*
ஏன் இந்தப் படிப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தோம்!?” எனும் காரணத்தை, நீங்களாகக் கண்டுபிடிக்கும்வரை, “ஏன்டா இந்தப் படிப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தோம்!?” எனும் மனநிலை இருக்கவே சாத்தியங்கள் அதிகம்.


*
உங்களை வழிநடத்த பொருத்தமான Mentor யார் என்பதைத் தேடிக் கண்டுபிடித்துவிடுங்கள். அவர் இனிமேலெல்லாம் பிறக்க வேண்டியதில்லை. ஏற்கனவே பிறந்து உங்களுக்கு முன், எட்டும் தொலைவில் சென்று கொண்டிருப்பவரே. மூத்த மாணவர், படித்து முடித்து வெளியேறியவர், பேராசிரியர், கல்லூரிப் பேருந்து ஓட்டுனர், தந்தை, தாய், உறவு, கல்லூரிக்கு வரும் விருந்தினர், பயிற்சியாளர் உள்ளிட்ட இவர்களில் யாரோ ஒருவராக அவர் இருக்கலாம். இவற்றில் இல்லாமல் வெளியிலும்கூட இருக்கலாம். தேடிக் கண்டடைய வேண்டியது உங்களின் உடனடிக் கடமை.


*
எல்லாம் யாரோ பார்த்துக்குவாங்க, நான் ஜஸ்ட் ஸ்டூடண்ட் தானே!என்றெல்லாம் தப்பிக்க நினைக்க வேண்டாம். தனக்கானதைத் தேடி அடையும் தெளிவும், திறனும், அறிவும் கொண்டவர்கள்தான் இந்தத் தலைமுறை மாணவ மாணவியர்கள்.


*
கல்லூரி முடித்து வேலைக்குப் போகலாம், தொழில் துவங்கலாம், நிறுவனம் ஆரம்பிக்கலாம்... அதில் எதுவென இப்பொழுதே சிந்திக்க ஆரம்பியுங்கள். கல்வியின் கடைசி, கால் பங்கு காலத்தில் இருக்கின்றோம். இனியும் தாமதிக்க காரணங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்காதீர்கள்.


*
உங்களுடைய Bio-Dataவில் என்னவெல்லாம் கூடுதலாக இணைக்க முடியும் என்பதை இப்போதிருந்தே சிந்திக்கத் துவங்குங்கள்.


*
நட்பையும், உங்களின் குணத்தையும் செழுமைப் படுத்துங்கள். எவருடனும் சொற்கள், செயல்களில் கவனம் இருக்கட்டும்.


*