போதை கனக்கும் டாஸ்மாக் குடுவை

மாயப்போதை தேடும் மூளையோடும்

எச்சிலூறும் நாவோடும்

சில்லறைகளைப் பொறுக்கி

போதை பதுங்கிக்கிடக்கும் குடுவையை

கையகப்படுத்துகிறான் குடிமகன்.

அழுக்கடைந்த குடிப்பக மூலையில்

ஆலமரக்கிளையொன்று சிந்தும் நிழலில்

கோணலாய் நிற்கும் மேசையில்

காக்கையொன்று நேற்றும் எச்சமிட்டிருந்தது.

முதலிரவுக்கு வந்த மனைவியைப்போல்

குறுகுறுப்பாய் குடுவையைக் கையாள

அடைபட்டுக்கிடந்த அவனுக்கான அமிர்தம்

விடுபட்டு மெல்லச் சிரிக்கிறது

நடுங்கும் விரல்களோடு குவளையில் சரித்து

இனிப்பூட்டிய குளிர்பானத்தையோ

வாயு நிரம்பிய சோடாவையோ

பிளாஸ்டிக் பை தண்ணீரையோ பீய்சிக்கலந்து

ஒரு புணர்ச்சியின் தொடக்கம் போல்

தன் அனுபவத்துக்கேற்றார்போல் அருந்துகிறான்.

நாவு கடக்கும் மதுவின் கடுமையை

காரக்கடலையிலோ ஊறுகாயிலோ,

திட்டிய மனைவியின் வார்த்தைகளிலோ,

தன்னை ஒதுக்கிய சகமனித நினைப்பிலோ

தொட்டும்தொடாமலும் நீவிவிடுகிறான்

துளைத்தூடுருவும் கள்ள போதை

மெல்ல மெல்ல அவனை மேதையாக்கி

வன்மப் போர்வையை உதறிப்போட்டு

அன்புக் குடுவையின் மூடியை திறந்துவைத்து

வார்த்தைகளுக்கு பிரசவம் பார்க்கிறது

வெற்றிடத்தைக் குடித்த குடுவை சிரிக்க

போதையை ஊட்டிய திரவம் சிரிக்க

போதை தளும்பும் அக்கம்பக்கமும் சிரிக்க

ஓங்காரமாய் அவனும் சிரிக்கின்றான்

உலகமும் அவனைப் பார்த்து சிரிக்கின்றது!

போதையின் கனம் தாங்காத

பிறிதொரு குடுவை தன்னை

எவர் விடுவிப்பதென ஏக்கமாயிருக்கிறது

ஆனாலும் அது அறியும்,

இன்றோ, நாளையோ

இவனோ, இன்னொருவரோ

விடுவித்துவிடுவார்களென்று

-0-

நன்றி திண்ணை

பாசாங்குப் பசி

மண்டப முகப்பில்

கும்பிடுகளை உதிர்த்து

மணமேடை நிழற்பட

பதிவு வரிசையைத் தவிர்த்து

பசியாத வயிற்றுக்கு

பந்தியில் இடம் பிடித்தேன்...

சூழலுக்கு பொருந்தா வேடம்பூண்ட

இடது பக்கயிருக்கைக் கிழவியின்

இலை இளைத்துக்கிடந்தது

அவர் தேகம் போலவே...

வலதுகையால் பிட்டதை

பாசாங்காய் வாய் கொறிக்க

எவரும் அறியா சூட்சுமத்துடன்

இடது கை இழுத்து

புதைத்துக்கொண்டிருந்தது மடியில்...

பசிக்காத வயிற்றுக்கு

பாசாங்காய் ருசித்துண்ணும் எனக்குப்

பரிமாறியவர் பாட்டியின்

இளைத்துக்கிடந்த இலையையும்

இட்டு நிரப்பிப்போனார்...

முதுமை முடக்கிய கணவனோ

புத்திசுவாதீனமில்லா மகனோ

தீரா நோயில் விழுந்த மகளோ!

பெற்றவரை இழந்த பேரன் பேத்தியோ!

உள்ளம்பேதலித்த உடன்பிறப்போ

உயிர்வாடும் நெருங்கிய உறவோவென

எவரின் பசியாற்றப்போகிறதோ

இந்த மடியின் கனம்...

அந்தப் பாழும் கிழவியின்

சுருங்கிய வயிற்றையோ,

பசியோசை வழியும்

அந்தவீட்டின்

இன்னொரு வயிற்றையோ

இந்தப் பாசாங்குப் பசி
தீர்க்கட்டுமே

தற்காலிகமாகவேணும்!

~

நன்றி திண்ணை

பொருத்தியும் பொருத்தாமலும்

விளையாட்டும் வேடிக்கையுமாய்

சாலை கடக்கமுயலும் பிள்ளையை

வெடுக்கென கொத்தாய் உச்சிமுடி

பற்றியிழுத்துப்போகும் அம்மா!

சராசரிக்கும் குறைவான புத்தியோடு

சளசளவெனப்பேசும் ஒற்றை மகனுக்கு

படிப்பு பணி தொழிலென எதையும்

பதியனிடமுடியாமல் தவிக்கும் அப்பா!

இல்லற வெம்மையில் வாசமிழந்த மலரில்

நெருப்புத்துண்டங்களை தூண்டில்முள்ளாய் வீசும்

குறைந்த வயதுடைய சகஊழியனின்

சல்லாபமோகத்தில் வெதும்பும் தோழி!

வரும் மாதவாடகை கரண்ட்பில்

அக்கம்பக்கம் புரட்டிய கைமாத்துக்கு

கை பிசையும் வாழ்ந்துகெட்டோர் வாரிசான

மத்திம வயதையெட்டும் தோழன்!

ஆயிரம் ரூபா முதியோர் பென்சனில்

ஆறுக்கு எட்டு ஒண்டுக்குடித்தனத்து

கக்கூஸ் வரிசையில் காத்துக்கிடக்கும்

”காரையூட்டாயா” கிழவி!

மனைவி மரித்த பொழுதோடு

மரியாதையை சோத்துக்குத் தொலைத்து

விரிசல்விட்ட மூக்குக்கண்ணாடியை

பிசுபிசுத்த நூலில் கோர்த்துக்கட்டிய கிழவன்!

எல்லாம் எளிதாய்க் கரைந்துபோகிறது

இயலாமையில் இயல்பு எனவும்

என்னை நான் எதிலும் பொருத்தியும்

பொருத்தாமலும் கடந்து போவதிலும்!

~

நன்றி திண்ணை

.

கூடிக்களிக்கும் தனிமை

கழுத்தைக் கவ்விக்கொண்டு

தொட்டிலாடுகிறது

மனிதர்களற்ற வீட்டில்

உடனுறங்கும் தனிமை…

இரவு முழுதும் எண்ணச்சேற்றுக்குள்
முதுகுதூக்கி முன்னோக்கி ஊர்ந்து

நெளிந்து நெளிந்து நகர்கிறது
ஒரு மண்புழு போல

நள்ளிரவு விழிப்பில்

புத்திக்கு முன் துயிலெழுந்து

இடவலமாய்த் துழாவும் கைகளில்

தாவி அப்பிக்கொள்கிறது

சன்னலோர மரக்கிளைகளில்

சிதறும் பறவைக் கொஞ்சல்களும்

வெளிச்சக் கீற்றுகளையும்

தட்டியெழுப்ப அனுமதிக்கிறது

நேரம் தவறிய தேநீர் சிற்றுண்டி

பசிக்கு கொஞ்சம் பகல் உறக்கம்

தொட்டுக்கொள்ள ஒரு முட்டை
இரு ரொட்டித்துண்டுகளுமென

எதையும் கலைத்துப்போட்டுக்கொள்ளும்

ஏகாந்த சௌகரியத்தை ஊட்டுகிறது

இறுகப்பூட்டிய யாழின் நரம்புகளாய்

அதிரும் தனிமையை
மீட்ட மீட்ட இதமாய் தெறிக்கிறது
அன்றைய தனிமையின் தனித்துவ இசை

தனிமையை அனுபவித்து
திளைத்துக் கொண்டாடி களைத்து

தனிமையை உற்றுப்பார்க்கையில்

குழுவாய் கூடிச்சிரிக்கிறது தனிமை!

~

நன்றி திண்ணை

சொர்க்கமும் நரகமும்

நீள் பயணங்களில்
நெரியும் சனத்திரளில்
பாரம் தாங்கமுடியாமலோ
பத்திரமாய் உறங்கட்டுமெனவோ

நம் மடிமீது வலிய
இறுத்தப்படும் குழந்தையின்
எப்போதாவது இதமாய்
உந்தும் பிஞ்சுப்பாதம்
இதழ்வழியே தவழ்ந்து
ஈரமூட்டும் எச்சிலமுதம்
கனவுகளில் தேவதைகள்
கூட்டிடும் குறுஞ்சிரிப்பென
என்னதான் சொர்க்கத்தை மீட்டினாலும்

இறுதியாய் எப்போது
சிறுநீர் கழித்திருக்குமென
நச்சரிக்கும் சிந்தனை
நரகத்திலிருந்து
தப்பிக்க முடிவதில்லை
பல நேரங்களில்!

-0-
04 செப் 2011 திண்ணை இணைய இதழில் வெளியான கவிதை. நன்றி திண்ணை!

தீர்ந்துபோகும் உலகம்

துணி மாட்டும் கவ்விகளில்
முனைப்பாய் தன் நேரத்தை
விதைக்கிறது அந்தக் குழந்தை
ஒன்றோடோன்றை பிணைத்து பிரித்து
வீடு கட்டி மகிழுந்து ஓட்டி
அரைவட்டம் தீட்டி கோபுரம் எழுப்பி
எழுத்துகள் பரப்பி எண்கள் அமைத்து
தம்பிப் பாப்பாவுக்கு கிலுகிலுப்பை செய்து
பறவைக்கு இறக்கை பொருத்தியென….

நிமிடங்களுக்கு நிமிடம்
மாற்றிமாற்றி சிருஷ்டிக்கிறது
அதற்கானதொரு அழகிய உலகத்தில்…

அழகிய உலகம் அவ்வப்போது தீர்ந்துபோவதுமுண்டு
விளையாட்டு அலுத்துப்போகும் தருணங்களிலும்
உலரும் துணி உதிராமல் இருக்க
அம்மா பிடுங்கிச்செல்லும் தருணங்களிலும்

-0-

21ஆகஸ்ட் 2011 திண்ணை இணைய இதழில் வெளியான கவிதை. நன்றி திண்ணை!

.