Jun 11, 2014

செம்மண் பூக்கள்





பாசி பிடித்து 
வறண்டு போயிருக்கும்
உன் நினைவுக்குளத்தில்
செம்புலம்பெயல் நீராய்
நிரம்புகிறேன் நான்

கல்லெறியாமல் காத்திருக்கும்
உன் மௌனத்தில்
கட்டுண்ட தளர்வில்
நிறமிழக்கத் துவங்குகிறேன்

என்னை விட்டகலும்
செம்மை நிறம்
பாசிகளின் வேர்களில்
படிந்து கொண்டிருக்கிறது

மௌனம் தகர்த்து
கைகளால் அலம்பி
கால்கள் உதைத்து
என்னில் பரவி
முன்னோக்கி நீந்துகிறாய்

ஒளி நாடி வளரும்
பாசிகளின் நுனிகளில்
நானிழந்த செம்மண்
பூக்களாய் மொட்டு
விரிக்குமெனக் காத்திருக்கிறேன்

-

5 comments:

Unknown said...

// கல்லெறியாமல் காத்திருக்கும்
உன் மௌனத்தில்
கட்டுண்ட தளர்வில்
நிறமிழக்கத் துவங்குகிறேன்// அருமை கதிர் !!

Pandiaraj Jebarathinam said...

நினைவுகளை மீட்டும்
பூக்கள் மலர்ந்துவிடும்
தருணம் ..... எதிர்பார்ப்பு மிக அருமை..

Sakthivel Erode said...

அருமை கதிர் சார் !

ushasoundar said...

அருமை ஈரோடு கதிர் சார்....காத்திருப்பதும் சுகம் தான்!

Unknown said...

pppppppaaaaaaaaaaaa.......

முதியதோர் உலகு

அவர் அதுவரை என் பார்வையில் பட்டதில்லை. ஒருவேளை பட்டிருக்கலாம், நான் அவரை அடையாளப்படுத்தி மனதில் பதிந்துகொள்ளவில்லை. நடைபயிற்சியில் திரும்பி ...